اگر کسی فکر کنه سخت ترین کار تو دنیا خوب بودن هست  یا آسون ترین کار تو دنیا بد بودن ٫ آدمی بدبین و احتمالا دارای اشتباه های بزرگ هست.

و اگر فکر می کنه سخت ترین کار تو دنیا بد بودن هست یا‌ آسون ترین کار تو دنیا خوب بودن آدم ساده ای هست و بیش از حد خوش بین که مگر اینکه شانس بیاره بدبخت نشه.

اگر فکر کنه بد بودن آسونتر از خوب بودن هست و خوب بودن خیلی سخت نیست واقع بین هست. بد و خوب رو تشخیص میده. اگر تحمل کمی سختی رو داشته باشه بهترین زندگی رو بهم میزنه.

 

Iran offers modest new haircut guidelines for men

بینید من موهام رو کوتاه نمی کنم. ریش هم میذارم ببینم کی می خواد چی بهم بگه... دیگه هر چیزی یک حدی داره ... مرتیکه ی مادر به خطا نشسته برای من گفته موهات رو فلان کن بسار کن... فردا یک دوربین میذاره تو خونمون میگه فلان کن بسار کن ...

سلام

یک مدت مدیدی بود که این حسی رو که الان دارم نداشتم.

دقیقا هم حس ناراحتیه از ته دل هست .. به اضافه کمی دلتنگی. خوب دلم تنگ شده. کی باورش میشه. چه فرقی داره که کسی باورش بشه یا نشه. دوری سخته به هر حال.

و بقیه ناراحتیم از به وجود اومدن غرور تو وجودمه.. نمیدونم با خودم چی فکر کردم که اینطوری مغرور شدم. فکر کردم کجای دنیا رو گرفتم. باید بیشتر حواسم رو جمع کنم.

این طوری نیست که چون بقیه آدما فکر می کنن جایی رو گرفتی جایی رو گرفته باشی. نه اینطوری نیست. آدم خودش میدونه مالی نیست. خودش میدونه نباید زیاده روی کنه. بالای نردبون رفتن با مخ زمین اومدن رو به همراه داره. هیچوقت طرف هیچ نرده بونی نباید رفت. غرور آدم رو از پله هاش می بره بالا. میبره بالا تا جایی که وقتی با مغز بیای پایین مرگت حتمی باشه.

پایان.

میدونید. یک موقع هایی میشه که آدم یک سال از زندگیش رو میذاره رو یک موضوع و بعد شکست می خوره. اون موضوع میتونه کنکور ٫ امتحان ٫ المپیاد ٫ خرید یک خونه ٫ بودن با یک شریک عشقی و... باشه!

برخوردی که اون  بعد از این شکست انجام میده معمولا خیلی سرنوشت ساز هست تو زندگی.

بعضیا احساس می کنن که همه ی تلاششون به هدر رفته و یک خنگ خدا هستن در اون زمینه. اینجور آدما کلا دو حالت دارن یا هنوز تو زندگیشون شکست نخوردن و بدبخت نشدن یا بدبخت هستن. چون همچین طرز فکری پس از اولین شکست باعث میشه که کلا آدم بیخیال موضوع بشه و بره دنباله یک کار دیگه و تو اون کار دیگه هم این اتفاق بیفته و اون رو هم بیخیال بشه و چند بار که این اتفاق افتاد به خاطر به هدر رفتن بی رویه ی سرمایه و زمان به یک گدا یا در افراد پول باد آورده دار یک انسان کاملا افسرده تبدیل می شه. چون هر بار بی خیال شدن معادل این هست که تمام تلاشایی که کردی و وقتی رو که گذاشتی بریزی دور. و از اونجایی که زمان و سرمایه بی نهایت نیست چنین آدمی بیچاره و بدبخت میشه. و خوب تعداد اینجور آدما تو ایران خیلی زیاده فکر کنم.

یک عده دیگه هستن که فکر نمی کنن همه ی تلاششون به هدر رفته و میدونن طوری بوده شرایط که نشده! ولی از نگاهی که دیگران نسبت به این موضوع به اون شخص دارن ناراحت میشن. یعنی از اینکه مردم فکر می کنن که یک خنگ خدا هست ناراحت میشن. چنین افرادی سعی می کنن تلاششون به هدر نره. یعنی تو بعضیا این پریود می گذره ولی بعضی دیگه هستن که در ابتدا خوب هستن بعدش کم کم اینقدر موقع ناراحتی به بقیه فکر می کنن که تبدیل به دسته ی قبلی می شن و همه چی رو به باد میدن. معمولا افراد این دسته و اون دسته در رابطه با بقیه هم این طرز فکر رو دارن که اگه توی یک موقعیت مشابه به نتیجه نرسیدن اونا هم خنگ خدا هستن.

یک عده آدم دیگه هم هستن که اینطورین که بعد از شکست ناراحت میشن از شکستی که خوردن ولی سعی می کنن داشته های قبلی رو نگه دارن که ضرر بیشتری نکنن و اشکالاشون رو رفع کنن برای دفعه ی بعد. چنین آدمایی تو بازی زندگی شبیه اون لاک پشت می مونن تو جریان لاک پشت و خرگوش ... لاک پشت کاری نداشت بقیه چی می گن و چه فکری می کنن کار خودش رو خیلی آروم کرد. اینجا هم همینه. شکست توی چنین افرادی باعث پیروزی ها بعدی میشه. بدون اینکه به حرف بقیه پشیزی اهمیت بدن.

پس موقعی که تو چنین شرایطی هست آدم بهترین کار اینه که قبل از شکست خوردن با وسیله ای به نام عقل و ابزاری به نام تجربه ی دیگران و عملیاتی به نام تطبیق تجربه دیگران با شرایط خودش از شکست خوردن جلوگیری کنه. ولی اگه نشد و شکست ٫ باید ببینه اشکال کار کجا بوده و دوباره تلاش کنه و هر بار احتمال شکست رو کم تر کنه. بعد از شکست خوردن هم باید درست ناراحت بشه. درست ناراحت شدن  یعنی به طور واقع گرایانه از چیزای درست ناراحت بشه و بعد هم سعی کنه خودش رو آروم کنه و اشکالارو برطرف کنه و به زندگی ادامه بده. نه اینکه از اینکه بقیه چی فکر می کنن ناراحت بشه و فکر کنه دیگه نمیتونه.

و شکست خوردن اگه ضرر جانی نداشته باشه بهترین فرصت تو زندگی آدم هست برای پیشرفت بیشتر. شاید آدم نتونه بار اول پاش رو روی یک پله ی بالاتر بذاره ولی میتونه از همین نتونستن اونقدر قوی بشه که بپره از رو چندتا پله دفعه دیگه که خواست بره بالا...

و همین

خوش باشین و گل بچینین از درخت!

‍پ.ن امیدوارم ملتی که کنکور دارن آرامش خودشون رو زود سر جلسه بدست بیارن و موفق باشن

چه خوبه که سیاست مدار نیسیم. خیلی خوبه. چون اون موقع محکوم به این بودیم که همه فکر و ذکرمون باید قدرت باشه و یک آب خوش از گلومون پایین نمیرفت.

و چه خوبه که ایران نرفت جام جهانی مگرنه آبرو برامون نمونده بود.